Bugün yine o yolculuğa çıkıyorum. Nefes'i yanıma alıp Mahur'un mezarına gidiyoruz. Kızımın beşinci yaşı… Onun doğum gününü annesinin yanında geçirmesini istedim. Birlikte olmamız gereken, gülüp eğlenmemiz gereken bir gün… Ama biz mezarın başındayız. Hayatın bize nasıl acımasız davrandığını her adımda hissediyorum. Ne kadar zaman geçerse geçsin, bu boşluk, bu soğuk gerçek asla değişmeyecek.
Nefes’in elini tutuyorum. Küçük elleri benimkinden çok daha güçlü şimdi, o kadar küçük yaşında, annesizliğe alışmayı başardı. Ama biliyorum, içindeki özlem asla bitmeyecek. Mahur’un yerini hiç kimse dolduramaz, hiçbir şey onun sıcaklığını, sevgisini geri getiremez. Yine de Nefes güçlü, dayanıyor, yüzünde her zaman küçük bir gülümseme var. Onunla ne kadar gurur duysam az. Ama biliyorum, derinlerde bir y
