***********
Bir insan di bütün insanları yok eden sebebi doğuran. bazen bir insanın hatası bir çok insanı yok ederdi.
Bir yokluktu insanı boşluktan boşluğa sürükleyen.
Bir var oluştu aslında hayat kimine hüzünle kimine mutluluk ile gelen.
Yaşamayı sevmek değil di aslında hayat.
Yaşamayı değer kılacak insanların olmasaydı aslında en başta....
İdâl hayatını büyük bir yokluk ile geçirmişti.
Konuşan insanların olması değildi aslında mutluluk seviyorum seni diyenlerin hissettirmesi idi...
İdâl kimseden sevgi görmeden büyürken varlığını bile bilmediği kardeşi mutluluk ve huzurla büyümüştü.
Bir evlilik olmuştu Hakkari de sevgisizlik ile büyüyen idâl ve sevdiğim dediği kızı kollarında kaybeden dijvarin acılı hayatları idi aslında.
Şimdi ise iki yaralı yüreğin bir oluşu olmuştu bu evlil
