Dumrul'un anlatımı..
Yol kıvrıla kıvrıla evin bahçesine varırken, kalbimde bir yumru, dilimin ucunda bir dua vardı. Arabanın camını biraz araladım. Islak toprak kokusu, yanmış odun dumanına karışıyordu. Burnumun direği sızladı.
Tunay, arabayı durdurduğunda kalabalığı fark ettim. Evimizin önü doluydu. Kadınlar kapı önünde taburelere oturmuş, göz ucuyla bana bakıyor, çocuklar utangaç utangaç başlarını eğip gülümsüyordu.
Annem kapının eşiğinde durmuş, elini kalbine koymuş bekliyordu. Yüzü bir garipti. Karadeniz kadınıydı öfkesi de sevgisi de Karadeniz gibi olurdu. Bir adım attım, sonra bir adım daha. Sarıldım. Hiçbir şey demeden. Sadece kokusunu içime çektim.
"Uyyy deli uşağım benim. Hoşgeldin."
Geri çekilip "hoşbuldum anam." dedim.
Annemin tombul bedenini yere bıraktığım anda kapıdan
