Hatice, Tahir’in artık tutkudan delirdiğinin farkındaydı. Biraz daha burada kalırlarsa ikisinin de tutuşup kül olacağını hissediyordu. Evlenecekse bile böyle bir sebeple, namusu kirlendi diye evlenmek istemiyordu. Hemen bakışlarını kaçırdı, derin bir nefes aldı ve kendini toparladı. Sonra yüzünü tekrar Tahir’e çevirdi, ürkekçe ellerini uzatıp yüzünü avuçlarının arasına aldı.
Tahir, bu ani temasla bir an afallamıştı. Ama şaşkınlığından çok, bedeninin bu yakınlığı ne kadar özlediğini fark ediyordu. Gözlerini kapatıp yanağını Hatice’nin avuçlarına hafifçe sürdü. Ardından gözlerini açtı, onun gözlerine dikkatle baktı. Sanki dudaklarından çıkacak her söz onun için bir emirdi.
Hatice sesini kontrol etmeye çalışarak, “Tamam… Ama şimdi beni bırak olur mu? Düşüneceğim. Söz veriyorum, düşüneceğim,
