Tuğrul üzerindeki ceketi çıkartıp adamına uzatırken "Ellerini çözün!" dedi.
Hakan onun beklemediği davranışı karşısında şaşırsa da başına gelecekleri biliyor ve korkuyordu. "Anlaşabiliriz." Dedi son bir ümitle.
"Benim kadınımın canına kasteden ite gösterilecek merhametim yok!" diyen Tuğrul'un sesi hangarda yankılanırken ilk yumruğunu Hakan'ın suratına geçirdi. Yere savrulan adam sızlayan yanağını tutarak hırsla ayağa kalktı ve gardını aldı. "Demek dövüşmek istiyorsun!"
Tuğrul'un dudakları sinirle kıvrılırken, onun bu gülüşünü bilen adamları ilk dakikadan Hakan'a acımaya başlamışlardı. Çünkü sinirlendiği zamanlarda patronlarının nasıl korkunç bir adama dönüştüğüne çok kereler şahit olmuşlardı. Şimdide o zamanlardan birini yaşıyorlardı.
Kedinin fareyle oynadığı gibi oynamaya başlayan Tuğ
