Bilincimin ara ara geldiğini hatırlıyorum.
Bir de yerde sürüklenişmi..
Ne olduğuna anlam vermek acayip derecede zordu ve tüm bedenime yayılan ağrılar şiddetle sızlamaya devam ediyordu. Üstelik ciğerlerimin üzerinde öyle büyük bir baskı vardık
ki nefes almamı büyük ölçüde kısıtlaması yarattığı sorunlardan sadece bir tanesiydi. Ne olduğunu çözemiyordum, zira başımdaki ağrı ve kulaklarımdaki çımlama beni yeterince deli ediyordu.
Neredeydim acaba?
En son, bilincimin kısa süreliğine geri geldiği kesik görüntülerden birinde, gökyüzünü görmüştüm. Hava karanlıktı ve siyah ağaç dalları vardı. Üstelik bir şey beni ayaklarımdan tutup sürüklüyordu sanırım. Bileklerime saplanan sivri dişleri hissedebilmiştim.
Şu an ise düz, toprak zeminde yatıyordum öylece. Yorgundum, çok uykum vardı, ve üşüyordu
