Odayı derin bir sessizlik ele geçirirken ifadesiz gözlerimi bir an bile Derek'in üzerinden ayırmamıştım. Şu an üzülmem, şaşırmam veya ifadesizlik hariç herhangi bir tepki vermemi bekliyor gibiydi herkes, ancak alabildikleri tek şey sessizlik olmuştu.
Daha fazla zorlamak istemediğim için gözlerimi Derek'in üzerinden ayırınca herkes kendi arasında konuşmaya başlamıştı. Aras ise, onun yanında oturan Derek'e bir şeyler soruyor, karşılıklı olarak sohbet ediyordu. Herkes kendi arasında tüm bu olanlarla ilgili konuşurken gözlerim Harry ile kesişti. Kaşlarını kaldırarak, sorun ne dercesine yüzüme bakarken ben de ona kaşlarımı çatıp milimlik bir anla Derek'i işaret ettim ve, onda bir sorun olduğunu ima ettim. Harry kısa bir an Derek'e bakıp gözlerini bana çevirdikten sonra gözlerini kapatarak beni
