Atakan
Suzan ile Eşref içeri girdiklerinde abimin üzerindeki bıçak elinde bir öne bir arkaya sallanarak ağlıyordu Peri. Ambulansın sesi uzaklardan duyulmaya başladı hemen o an. Eşref'le göz göze geldik. Gözlerimi kaçırdım, ellerimdeki abimin kanına ilişince bakışlarım yeniden çevirdim ona.
"Ben yaptım! Abimi öldürdüm!" Peri'yi işaret ettim. "Bunun yüzünden!"
Çabuk bir hareketle nabzını yokladığını gördüm. Hadi be Eşref dedim, hadi bana iyi bir haber ver. Ağlamaya başladım. "Yaşıyor mu?" diye haykırdım. Çenesi titriyordu Eşref'in. Suzan arkadaşına sarılmış onu kan gölünün ortasından kurtarmaya çalışıyordu hiç konuşmuyordu Peri. Ağlarken sesi çıkmayan kimseyi tanımadığımı düşündüm günlerce Peri'nin o halini hatırladıkça.
"Eşref!"
"Nabzı yok!"
"Eşref!"
Peri'nin elinden hışımla aldım bı
