İdil, kendini o kadar öfkeli ve kızgın hissediyordu ki sanki kaynar su ile dolu bir kazanın içinde su ile kaynıyormuş gibiydi. Tüm bedeni öfkeden yanarken kalbi yerinden çıkacakmış gibi hızlı ve öfkeli atıyordu. Berbatmış. Onu sadece birkaç saniye yüzerken görmüş ve üstüne panik atak geçirdiği için havuzdan çıkarmıştı. Bu kadarcık bir izlenim ile o kadar yıl harcadığı emeği çöp olarak görüp ona berbatsın mı demişti. O kadar acı dolu antrenmanı, hayalleri için her şeyi geride bırakması, uyku uyumadan yüzme antrenmanı yapmasını islemeden. Onu tam anlamıyla bir kere bile izlemeden sadece birkaç saniyelik sahne ile berbat olduğuna karar vermişti yani. Bu hiç adil değildi. Bu kesinlikle hiç ama hiç adil değildi. Onun için karşısında ona tek kaşını kaldırmış bir şekilde bakan Aras’a dişlerinin a
