Bazen hayat o kadar çok garip ki bizi rüzgara kapılan yaprak gibi oradan oraya savurup duruyor...
insan hiç umudunu Kıran adamdan Umut bekler mi ?
Bu aşk bana ve benliğime ağır geliyor
Kendime kizarken kalbimin onun atıp onu severken bulunuyoru.
Benim kalbim benden bağımsız
belki de aşk böyle bir şeydir.
vazgeçememek ,sevilmeyi bilmem ama sevmeyi iliklerime kadar hissediyorum.
Ben köşede oturmuş sesimi çıkarmiyordum kalbimi kırsın istemiyorum artık kalbimi kirsa kaldıramam...
kalbim bana bu kadar acı çektiren adamı nasıl bu kadar sevebiliyor onu da pek anlamış değilim ..
Bu düpe düz arsizlik değil mi kalbim ?
sinirle salonun ortasında volta alıp atıp duruyordu ben sanki bir şey söylesem sinirini benden çıkaracakmış.
gibi öfkeyle dolanıyordu yukarı kata çıktığında ağzından ge
