Aradan üç gün geçmişti. Çocuklar sık sık ziyaretime gelirken Sait'ten de Ayaz'dan da ses çıkmamıştı. Akşama kadar uyuyup uyanarak saatler geçirdim. Zihnim ve vücudum yorgun olduğundan uyanık olduğum süre, uykuda olduğumdan daha kısaydı. Doktorlar bunun normal olduğunu, başıma müdahale ettikleri için iyileşme sürecimin biraz uzayacağını söylüyordu.
Artık bir şeyler yememe izin veriliyordu ama serumlarımı çıkarmamışlardı. Fazla zayıf olduğumu düşünüyorlardı. Her gün tartıya çıkarıp kilomu kontrol ediyorlardı. Sadece 45 kiloydum. Fazla zayıf falan değildim. İlk gün haricinde bana verdikleri o meyveli süte benzeyen içeceği klozete döktüğümü fark ettiklerinden serumu çıkarmıyorlardı. Beni inatla şişko yapmaya çalışıyorlardı. Şişko olmak istemiyordum!
İkinci gün annem, üzerimdeki aptal pijamal
