Saat hala çalışıyordu. İçten içe onu tehdit ediyordum. Kimse nasıl bir delilik eşiğinde olduğumu anlamıyordu. Ya da onlar da içten içe ne derece delirdiğimi anlamışlardı. Ayaklarım, bedenimi taşımakta zorlanıyordu. Onlara da kızıyordum.
Kızgındım. Aşırı kızgındım. Şansıma da şanssızlığıma da; kadere de şu an içinde bulunduğumuz kıyamete de… Deli gibi kızgındım. Herkese, her şeye kızgındım işte… ara ara kanlı elime bakıyor, yardım teklif edecek gibi duran, bana bir metreden fazla yaklaşan herkesi bakışlarımla kendimden uzaklaştırıyordum. Ayaz yanımda değildi ya, kimin yanımda olduğunun hiç önemi yoktu.
Kendi kendime sakin olmak için o kadar tekrarda bulundum ki bir an için duygularımla aramda hiçbir bağ kalmadığını, ruhumu kendimden koparıp attığımı, ruhsuz, bomboş bir kabuğa dönüştüm. Kı
