Uğur ve Nefes evleneli bir ay olmuştu. Bende artık uçuşlara çıkabiliyor olmanın mutluluğunu yaşıyordum. Herkes mutluydu şu sıralar. Geminin diğer yanında Fırat ve Melekte vardı. Ve işin tuhaf yanı onlar da iyiydiler. Melek artık abimle daha fazla zaman geçiyordu. Abimin açık seçik bir şekilde onu sevdiğini biliyordum. Melek ben Nefes ortak zaman geçiriyorduk. Tuhaf gelse de Uğur ve Nefes evliydiler. Yakışıyorlar mıydı? Sonuna kadar ama tuhaf geliyordu işte.
Abim ve Melek artık bir şeyleri aşabilmenin üzerine rahat bir şekilde el ele yürüyebiliyorlardı. Abimin bana anlattığı şey ise konuşmaya başladıklarında çok zorlandıklarıydı. Melek anlatmaya başladığında ağlamaya başlamış kendini durduramadığını ifade etmişti. Bunun üzerine abim de sulu gözlülük yaparak herkesin aksine o da ağlamıştı.
