İyi okumalar☀
Eylül için bir şarkı; Güler Özince--Bulurum Yolumu
Eylül Yücel
"Annecim evin içinde koşmuyoruz." Diye bağırdım merdivenlerden koşarak inen Güneş'e. Beni hiç duymamış gibi yavaşlamadan yanıma koşturdu ve kucağıma atladı. "Anne babam beni yemek istiyor." Dedi ağlamaklı bir sesle güneş gibi saçlarını yüzünden çekmeye çalışırken.
Hayatımızda çok fazla şey değişmişti. Öncelikle artık Berke ile evliydik. Bu eve ilk geldiğimde minicik bir bebek olan Güneş'im neredeyse beş yaşına girecekti. Ben üniversiteden mezun olmuştum ve Berke'ninkinin hemen yanına benim diplomamı da koymuştuk. Ali abi emekli olduktan sonra Sultan abla ile Ayvalık'a taşınmışlardı. Onların gitmesi uzun bir süre büyük bir boşluk hissi yaratmıştı evde ama Güneş ve onun yandaşı, küçük kardeşi Bora bu boşluğu do
