Anıl'dan
Sabah güzel güneş ışığının parıldamasıyla uyanmak varken, ben suratıma yediğim bilmem kaçıncı yastık darbesiyle araladım gözlerimi.
"Ya kalksana ya!"
Mavişimin sesini duyunca yüzümde bir gülümseme oluştu. Ama çok geçmeden bir yastık darbesi daha kaçınılmaz olmuştu. Elimle gözlerimi ovuşturup güzelimin sinirli suratıyla bakıştım bir süre.
"Sana da günaydın güzelim."
"Günaydın mı?!" dedi dişlerinin arasından. "Kalk çabuk!" Kaşlarımı çattım. Dirseklerimden destek alarak doğrulacağım sırada bir yastık darbesi ve kafam yine yastıkta. Sanırım tersinden kalkmıştı. Yoksa bunun başka bir açıkla-
Bir saniye! Yastıklar!
Hass*ktir!
Hızla ayağa kalkıp yatağa baktım. Mavişimin dün gece aramıza koyduğu yastıkları kaldırmıştım. Ve sanırım o da şimdi bunun farkına varıyordu. Hâlbuki sabah
