Zaman içinde yaşarız hatta zamanla yaşarız.
Güleriz, ağlarız, yok olur ve aynı zamanda var oluruz. Yok olduğum her yerde var olurken, var olduğumuz her anda da yok oluruz. Ezo kendisini yok olduğu bir anda hissediyordu. Duygularının büyük bir fırtına yarattığı o andaydı. Kalbinde başka biri varken Miran'ın kollarındaydı. Dün gece onun kadını olmuştu ve onun kollarında zevkle titremişti. Kendisinden nefret ediyordu. Olmaması gereken bir şekilde davranmış ve davranmaya devam ediyordu. Hala Miran'ın kolları arasındaydı. Sabah erkenden kalkıp kahvaltı hazırlamalıydı ama içinden kalkmak gelmiyordu. Burada sonsuza kadar yatarken ölümü tadabilirdi belki de. Hiç fena bir fikir değildi.
Kafasını sağa sola salladı Ezo. Düşündüklerine kızdı. Ölüme karşı direnip de bu kadar kolay kabullenmeyi kendin
