Evlenmişlerdi.
Serhat Karalı’ya saatler önce ‘evet’ demişti Efşan. Kalbi sınırlarını zorluyordu. Serhat değişik bir adamdı. Kesinlikle sıradan, diğer tanıdığı adamlar gibi değildi. Farklı bakıyor, farklı gülüyor, farklı konuşuyordu. Efşan ona her baktığında içi gidiyordu. İtiraf etmeliydi ki bu konağa gelip de konağın kapısını itip ardından da ilk olarak Serhat’ı gördüğü gün anlamıştı başının belada olduğunu. Kocası… Evet artık kocasıydı. Ne kadar bu Efşan gibi hayatını babasının emirlerine adamış bir kadın için kabul etmek zor olsa da Serhat Karalı Efşan’ın kocasıydı. Efşan Karalı’ydı artık o!
Bunun düşüncesi bile damarlarında dolanan kanın seyrini hızlandırıyordu. Serhat’la bir iki hafta gibi kısa bir sürede evlenmeye karar vermişlerdi. Daha doğrusu Serhat, Elif değil de Efşan olduğunu
