Sevda'nın Anlatımıyla
Telefondaki kadın, Barış'ı dünyaya getiren bir anneydi. Benim için anneler baş tacıydı. Nihayetinde cennet onların ayakları altına serilecek kadar kutsal sayılmışlardı.
Utanıp çekinsem de eşinin elindeki uyuşmayı duyduğum an, görev bilincim uyanmış, hemşire Sevda'yı harekete geçirmişti. Barış önündeki peçeteyle oynuyor, bana bakmıyordu. Sıkılmış mıydı acaba ?
İlk günden adamın telefonunu kaptığım gibi aile meselelerine burnumu sokmuştum. Ama sağlıktı bu ? İhmale gelmezdi. Belki de bu kadar erken mutahap olmamızı istemiyordu.
Konuyu çok da uzatmadan vedalaşıp telefonu kapattık. Annesinin telefonda söylediği güzel sözlere bile sevinememiş, ' acaba ileri mi gittim ? ' diyerek kendimi sorguluyordum.
Telefonu alsa da elimi tutmaya devam etti. Yüz ifadesi oldukça ci
