Defne'nin Anlatımıyla
Gözlerimi açtığımda bir koltuğun üzerinde uyuyakaldığımı fark ettim. Gece yaşadığım anlar gözümün önüne gelince, yüzümü kaplayan gülümseme, mutlu olduğumun kanıtıydı...
Dün gece Buğra'nın evine gelmiştim. Heyecandan elimi kolumu nereye koyacağımı bile bilemiyordum. Sıcacık birer kahveyle gelmiş, uzun bir sohbetin kapısını aralamıştık.
Buğra yakışıklıydı. Kibardı. Nazikti. Zekiydi. Komikti. İyi olan ne varsa, hepsi onda toplanmış gibiydi. Ona hayran olmamak, ondan etkilenmemek mümkün değildi.
Ne ben ona muhtaçtım, ne de o bana. Barış'tan farklıydı... Ortada bir zorunluluk yoktu.
Ne ben ondan bir şeyler istiyordum, ne de o benden. Çağrı ve Çağatay'dan farklıydı... Ortada bir çıkar yoktu.
Beni tanımak istiyordu. Ben de onu tanımak istiyordum. Sohbetimiz boyunca hiç
