Kardelen, marketin loş floresan ışıkları altında sessizce raflara yeni gelen bulgur paketlerini yerleştiriyordu. Terliği gıcırdamasın diye neredeyse parmak uçlarında yürüyordu. İçeride eski bir radyodan, boğuk bir şekilde Tarkan'ın bir şarkısı çalıyordu. Tam sırtını dönüp yeni paketi yerleştirecekti ki, kapının açılmasıyla birlikte eski pirinç zil tiz bir sesle öttü.
"Selamün Aleyküm!" dedi Ferhat, sigaradan sararmış dişlerini göstere göstere.
Kardelen’in eli havada kaldı. O geceyi hatırladı; nefesi daraldı, boğazı kurudu. Gecenin karanlığında yüzüne kapattığı eli, kolundaki morluklar, kaçışı... Gözleri bir an boşluğa kaydı.
Selamı almadı. Sadece bulgur paketini yavaşça rafa bıraktı, göz göze gelmeden doğrulup tezgâhın arkasına geçti. Tüm gücüyle sakin kalmaya çalıştı.
"Ne istemiştin a
