Üçüncü gün güne erken başladık. Serdar hala hasta, öksürükleri yer yer devam ediyordu. Kahvaltıyı hızlıca yapıp fındık bahçelerine doğru çıktık. Fadime de oradaydı; evde kalmıyor, tüm gününü bahçede geçiriyordu. Beni görünce kıkırdayarak, “Yaren, burda iş sabır ister, anlamasan da gösteririm haa. Sonuçta tecrübeliyim. Her anlamda. Senden önce evlendim sonuçta.” dedi. Sonra düzgün Türkçeyle, neyi nasıl yapmam gerektiğini anlatmaya başladı. Arada bir şey ima etti ama anlamadım.
Seda yine kaytarmaya çalıştı, bahçede görünmek yerine kendine bahaneler uyduruyordu. Fadime gülerek “Uşak, sen de gel çalış, yoksa fınduk kaçar” dedi ama Seda kafasını sallayıp uzaklaştı.
Ben, Serdar ’ın gözü üzerimdeyken hissettiğim karışık duygularla fındık toplamaya çalışıyordum. Arada Serdar bana bakıp “Düzgün
