KÖTÜ KRAL

HOŞGELDİN MUCİZEM

Öylece pencerenin kenarına kolumu yaslamış dışardaki kişiyi izliyordum.

Demir'i...

Elinde ki silahla bir oraya gidiyor bir buraya gidiyordu. Çok içmiş olduğu her halinden belliydi. Ben endişeler içinde kıvranırken Arın, Komiser Ali'yi aramış konuşuyordu.

"Evet.. burada.. çok içmiş.. tamam.. konum atıyorum.. iyi geceler" diyerek telefonu kapatmış, telefonuyla ilgileniyordu.

Arın'a bakmayı bırakıp tekrardan dışarı bakmaya başladım. Demir oradan oraya savrulup düşüyordu. Ayakta zor duruyor, bir yere tutunmadan duramıyordu.

Sürekli "Akgül.. Akgül.. Akgül.." diyerek sayıklıyordu.

Sahiden bu kadar takıntı haline getirecek derecesine kadar çok mu sevmişti beni? İyi de nasıl? Bir yakınlaşma yok. Özel bir vakit geçirme yok. Sadece denk geldiğimiz kadarı ve bir kere cafede buluştuğumuz kada