29 Şüphe Denizi..
Gerçeğin gölgelediği iki yaralı yürek, sustular bir anda...Her iki yürekteki sevgi ise, artık sadece sahiblerine aitti. Karşılığı olmayan, şimdi içinde biraz hayal kırıklığı, çokça hüzün ve dipsiz bir suskunluk barındıran aşk, kendi yolunu seçmişti. Ayrılığa savruldular... Mert’in sessizliği, Ilgaz’ın tükenmişliğine yakıt oldu. Aynı aracın içinde, şimdi hiç olmadıkları kadar birbirlerine yabancıydılar. Aracın motoru öksürür gibi Ilgaz’ın evinin önünde sustuğunda, sessizlik en yakın dostları olmuştu. Biri içinden "Keşke gitmesen..." diye geçirdi, diğeri adeta o sessiz yalvarışı duymuş gibi son kez dönüp ona baktı. Kelimeler tükendi, duygular suskunluğa sığındı ve sabahın kör saatinde, bir kapının gıcırdayan tıkırtısı son sözü söyledi: "Biz hiç var olmadık ki! İkimiz de bir yalanı se
- Yazar
