İleri adım atmakla geri kaçmak arasında epey afallamıştım. Dennis’e gitmekle, Dennis’ten kaçmak arasında mekik dokuyordum. Dizlerim titredi hatta ayak parmaklarım hareketlendi ama ben donup kalmış Özlem ile çocuklara sonra da beyaz çarşafın altındaki bedenin kabartısına bakıyordum.
“Ne yapacağım ben sensiz!” diye haykırdı Özlem, o kadar acı çekiyordu ki yere yığılırken hemşireler onu yakaladı. Hatırlıyordum, beni ormanda bulduklarında genç bir çiftlerdi. Yani birlikte büyümüş sayılırlardı ve şimdi kendisinden bir parçayı kaybetmişti.
Peki ben?
Neden ağlayamıyordum? Neden bağıramıyordum? Neden tepki veremiyordum? Neden yerimden oynayamıyordum? Zihnim keskin bir acı ile ortadan ikiye yarıldı, kanım içime doldu ve boğulduğumu hissettim. Nefesi içime çektim ama ciğerlerim kanla doluydu s
