"Sen istemiyorsan aldıralım, birtanem..."
Ece kendini saran kollara vurup hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.
"Salak! Bebeğimi aldırmak istemiyorum. Onu öldürmek istemiyorum. Emir, götür beni buradan. Götür beni, gidelim... Burada daha fazla kalmak istemiyorum."
Emir yaşadığı şoku atlatmak için kafasını iki yana salladı. Ece, bebeği aldırmaktan vazgeçmişti. Sevgilisinin kararını bir daha değiştirmesinden çok korktu ve kucakladığı gibi koşarak muayenehanenin olduğu binadan çıktı. Ece'yi arabaya yerleştirdi ve hızlı bir şekilde sürdü arabayı.
Ece de kendi de konuşmuyordu. Ormanlık bir yere sürdü. Temiz hava ve yalnız kalmak ikisine de iyi gelecekti. İki saat kadar süren bir yolculuktan sonra gelecekleri yere vardılar. Her yerde kavak ağaçları vardı. Sonbahar kendini henüz belli etmemişti,
