ESARET
1181 Kelimeler
Bazı anlar vardır ne yaparsak yapalım değiştiremeyiz.Gidişatı engelleyemeyiz .
Şu anda olduğum durum tam olarak öyle bir durum.
Gözleriyle elimdeki telefonu işaret etti.
Konuşmamı isteyince gözlerim onunla silah arasında gidip geliyordu.
O sırada Deniz sormaya devam etti.
"Gece iyi misin?"Deniz'in sesini duyunca tırnaklarımı avcuma bastırdım.
Yiğit sinirle bana bakınca korkudan hiç bir şey yapamadım.
"İyim " diyerek Denize cevap verdim.
O sırada yiğit sinirle bana bakıyordu.
"Ne işin çıktı? niye hala gelmedin? merakdan dellireceğim.Hadi anlat bana" dedi korkudan alt dudağımı ısırdım.
" Ben şirketten çıkıp eve doğru geliyordum.
Sonra Aras bey aradı tekrar şirkete çağırdı açilmiş.Bende tekrar şirkete döndüm Deniz".
Yiğit in tek kaşı havaya kalktı dikkatle beni izliyordu.
Yiğit bana doğru gelince kapatmam gerektiğini anladım.
"Deniz bu arada şehir dışına çıkabilirm .
Bizimkiler bana ulaşamazlarsa sen izah edersin durumu tamam ben ararım yine seni.
"Tamam canım ben söylerim eğer gideceksen beni habersiz bırakma ."
Keşke söylesen de kurtulsam bu manyaktan .
." Tamam kapatmam lazım benim ."
Tamam kendine dikkat et "dedim telefonu kapatmak için telefonu indirdim.Yiğit telefonu elimden çekerek aldı kendisi kapattı.
Sinirli gözleri beni buldu o kadar sinirliydi ki
dişlerini sıkıyordu.
Ondan iki adım geriye gittim.Ondan ne kadar uzak olsam o kadar iyidi aslında.
"Senin karşında salak mı var" Bana doğru bir adım attı.Bende bir adım yine geri gittim.
Sırtım duvara değdi korkum arttı.
"Ben" tamamlama izin vermeden konuşdu.
"Sen bundan sonra ben ne söylersem onu yapacaksın" tam dibime kadar geldi.
Gözlerimden yaş geldi ağlamaya başladım.
Ağlamam şiddetlendi o sırada başımı kaldırıp ona baktım.
"Yapmayacağım" dedim gözlerinin içine bakarak.O kadar sinirliydiki kendini öyle sıkıyordu ki boyun damarları beli oluyordu.
Korktuğum halde geri adım atmadım.
"Öylemi" dedi tam dibime girdi . Onunla duvar arasında kaldım.Ellerini duvara yasladı üstüme eğildi.Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki onun bile kalbimin sesini duyduğuna eminim.
"Şimdi burda" Lafını tamamlamasına fırsat vermeden bacak arasına tekme attım.
" Siktir" bir anda iki büklüm olunca bende duvarla arasında çıktım.
Ona bakarken şimdi daha da sinirli olduğunu gördüm.
Ondan iki adım daha uzaklaştım.
" Bana bu kadar yaklaşamasın.buna hakkın yok. Ben yapmadım diyorum bırak gideyim ne olur" ona bakarken hiç bir şey söylemedi .Gözlerimin içine bakmaya devam etti.
Bana doğru bir adım attı."Haklısın" dedi başkada bir şey söylemedi.
"Şimdi geç uyu sesini çıkarma "arkasını döndü odadan çıktı.
"Delireceğim ya ben gitmek istiyorum uyumak değil " onun arkasından söylenmeme rağmen durmadı .Aşağı indi bende peşinden indim.
"Ben sana aşağı in demedim uyu dedim"
Salona geçti bende merdivenin ilk basamağında oturdum .Gözleri beni buldu.
Önce şaşırdı Sanırım onu gördüğümden beri ilk defa yüz ifadesi değişti.Kendini topladı hemen.
"Ben tanımadığım insanların evinde uyumam."dedim başımı duvara yasladım.
"O zaman desene uzun süre uykusuz kalacaksın"dedi alayla .Kendini koltuğa atıp ayaklarını sehpanın üzerine uzatı.Başını arkaya atıp gözlerini kapattı.
"Burda o kadar süre kalmayı düşünmüyorum."
"Buna ben değilde sanki sen karar veriyorsun" dedi alayla tam ona cevap verecektim ki kapı çaldı.
"Gel" yiğit 'in sesiyle bir adam içeri girdi.
Ben başımı önüme eğip burdan nasıl kurtulacağım diğe düşünürken .
"Abi bunları getirdim"
"Tamam şuraya bırak " adam elindekilerini onun ayaklarını uzatığı sehpaya bıraktı.
Bana kısaca bakıp dışarı çıktı.
Bıraktıklarına bakınca bunların benim takside unuttuğum eşyalarım olduğunu gördüm.Ayağa kalktım ona doğru gittim.
"Bunlar bana ait" diyerek ona doğru gitmeye başladım.
"Olduğun yerde kal" diye bana doğru bağırdı.Oldugum yerde resmen çakıldım.
"Sen kimişmisin bakalım "resmen kendi eşyalarıma dokunmama izin vermiyor.
İlk olarak çantamı aldı sehpanın üzerine boşaltı.
" Bu yaptığın suç eşyalarımı karıştırıyorsun "
tek kaşını kaldırdı cidimisin der gibi.
Yani bende ki de soru . Sehpanın üzerine de ki cüzdanımı aldı içindeki kimliğimi çıkardı .
"Gece Karahanlı" dedi ve gözleri beni buldu.
"Gece demek ismin"gözlerini dikmiş bana bakıyordu.
"Benim ismimden sanane " dedim ters. bir şekilde.
Cüzdanımı bana fırlattı havada yakaladım..
Sonra Aras beyin verdiği projeye baktı .
"Ne bu ?"dedi dikkatle projeye bakarak.
"Bırak onu proje o çalıştığım şirkete ait."
"Hangi şirkete " dedi gözlerini kısmış dikatle hala projeye bakıyordu.
"Sanane be " dememle öyle bir baktı ki söylemek zorunda kaldım.
"KILIÇ HOLDİNG" dememle aynı hızla gözleri gözlerimi buldu .
"Mimar mısın sen ?"gözlerini hiç çekmiyordu. Bakışlarımı kaçırarak cevap verdim.
"Mimarlık okuyorum ben son sınıf öğrencisiyim .
Aras beyin asistanıyim onun yanında çalışıyorum "Baştan sona inceledikten sonra konuştu.
"Sen mi ?"ona ters ters baktım .
"Beğenemedin mi " dedim önüne döndü eşyaları karıştırdı telefonumu aldı son olarak.
"Madem asistanlık yapıyorsun bu dosya
niye senin yanında"
"Üzerinden geçeceğim çünkü patronum öyle istedi.Başka sorun var mı?dedim onun gibi tek kaşımı kaldırarak.
"Şifren ne" dedi cevap vermedim dik dik ona baktım.
"Tekrar etmeyeceğim"dedi dişlerinin arasından resmen tısladı.
Korktum öyle konuşunca ama geri adım atmadım.Aynı şekilde bakmaya devam etti.
"Sen bilirsin" dedi tekrar telefona döndü .Bir şeyler yaptı. Ne yaptığına merak ettiğim için ona doğru gittim.Şifreyi açmıştı gözlerim kocaman olmuş şekilde ona baktım.
"Sen benim şifremi nereden biliyorsun"tek kaşını kaldırdı bana bakarak konuştu.
"Senin aklının alamayacağı kadar çok şey biliyorum ben"dedi tekrar telefona döndü.
"Egoist " dedim hiç bir şey söylemedi.Bende telefonu almak için eğildim.Hızla geri çekildi.
"Uslu dur" dedi ama durmadım .Neye bakıyordu bu benim telefonumda Allah aşkına ya delireceğim bu manyağın yanında.
Telefonu kapatıp cebine koydu.Gözleri tekrar gözlerimi buldu.
Gözlerini kırpmadan bana bakıyordu .
Sanki bir şeyden şüpheleniyordu ona ne olursa olsun anlatamam .
Yoksa bu manyak beni öldürür sonuna kadar inkar etmek zorundayım.
"Çık yukarıdaki odalardan birinde uyu sesini
de çıkarma. " Ona arkamı döndüm tekrar merdivenlere doğru gittim.Az önce oturduğum yere tekrar oturdum.
"Hayır ben burda oturacağım" kaşlarını çattı.
"Merdiven de oturacak sın? Afalamış bir şekilde sordu.
"İyi sen bilirsin .Sesini çıkarma ben sabırlı biri değilim çünkü."Gidip kalktığı yere oturdu.Cebinden bir sigara çıkardı dudaklarının arasına alıp yaktı.
"Burda kalmayı tercih ederim"Sigara kokusu midemi bulandırdı .Oda sessiz kaldı.
"Bunu burda içmesen mide bulandırıcı."
Bana baktı tek kaşını kaldırdı.Tekrar önüne
döndü .
"Zamanla alışırsın "
"Beni burda zorla ne kadar tutmayı düşünüyorsun" tekrar bana baktı.Gozlerimin
içine bakarak konuştu.
"Abim uyanana kadar burda kalacaksın .Bir süre burdasın yani " Tam bir şey söyleyecektim devam etti.
"Eğer bu olanlarla bir ilgin yoksa evine gidersin.Ama yok eğer bir alakan varsa işte o zaman ..." deyip sustu.
"O zaman ne? dedim devam etmesi için.
"O zaman aradan çekilirim.Abimle aranızda
haledersiniz hesabınızı."önüne döndü başını koltuğa yasladı.
Bende önüme döndüm benim biran önce burdan kurtulmam gerekiyor.Hemde adam uyanmadan kurtulmam gerekiyor.Acaba durumu nasıl sorsam mı neyse ben önce bir kurtulayım da bu ruh hastasından.
"Benim sabah kuzenimi aramam gerekiyor"
Bakışları tekrar beni buldu.
"Bakarız " Kaşları mı çatım.
Sinir bozucu bir yapısı var insanı deli ediyor bu manyak.
"Ruh hastası 'kendi kendime söylenirken bakışlarının uzerimdeydi ona tekrar döndüm .
"Ne bakıyorsun öyle" kaşları çatıldı ayağa kalktı bana doğru gelince bende hemen ayağa kalktım.
"Sen beni delirtmeye mi çalışıyorsun " diye bağırdı aniden.
"Sen zaten delisin" dememle tam dibimde durdu .Tam bir şey söyleyecekti kapı çaldı.
Yiğit geri çekilmeden "Gel" dedi bir adam içeri girdi.
"Abi Efsun hanım geldi." demesiyle adama baktı.
"Bu saatte" bir adım geri gitti.
"Ne yapalım abi " yiğit bir bana birde adama baktı.
"Beş dakika sonra al içeri"adam cevap vermeden çıkarken yiğit yine bana doğru gelmeye başladı.
Bende geri geri gitmeye başladım.Taki sırtım duvara değene kadar .
Oda dibime kadar geldi.Aramizda bir adım kala durdu.
"Şimdi yaşamak istiyorsun öyle değilmi?"
Başımı kaldırıp yeşil gözlerine bakarak başımı olumlu anlamda salladım .
- Yazar
