Akşam düşer gökyüzüne.
Vaktidir şimdi gözlerinin ,
Sözler dökülür gözlerden , der işte.
Yarı buğulu gülümser vaziyette.
' Anılarımız var yaşananlar ve halâ hayalimde'.
Sonra gece düşer tenlerine.
Vakti gelir sevişmenin.
Hiç açmadan gözlerimi.
Tenler konuşur bütün meseleyi.
Gece yanar
Sen gidersin
Ben biterim.
CAN DİNÇER
Can apartmandan nasıl çıktığını bilmiyordu. Sinir öylesine gözlerini kör etmişti ki , düşüncelerini sıraya koyamıyordu. Gözlerinin önün de siyah bir perde vardı. Sadece refleksleriyle yönünü buluyordu.
Arabasının önüne geldiğin de , kalbi küt küt atıyordu. Hayır heyecan değildi bu ? Ya da çekingenlik. Bu bildiğin korkuydu.. Hayatına sadece kısa bir süre de dahil olmuş bir kızı kaybetmekten korkuyordu. Hem de hiç bir yaşanmışlıkları olmamasına rağmen. Hayır bir
