38. BÖLÜM
Başımı yastığa koyduğumda sırf karanlığa alışmam için babam hep aynı masalı anlatırdı, 'Bir varmış bir yokmuş.... Bir zamanlar bir Ay Perisi varmış.... Bir gece Ay Perisi düşler ülkesinden yeryüzüne indi ve ilk kez geldiği bu yeri o kadar merak etmesine rağmen karanlık olduğu için sevmemişti ama yine de bir şans verip gezmeye karar verdi. Her yeri gezdiğinde hâlâ sevmediğini düşünürken havada süzülen küçük bir ışık gördü sonra onu kovalamaya başladığında etrafını bir çok ışık sardı. Hayranlıkla küçük ışıkların etrafında uçmasını izlerken ilk defa karanlığı sevmişti.' diyip her seferinde beni ikna etmeye çalışırdı ama ben masalın sonunda hep anı cevabı verdim. "Ama ateş böceği olmazsa karanlık sevilmez." diyorum çünkü karanlıkta tek ihtiyaç duyduğum ışık gibiydi babam. "Karanlık hep var Gec
- Yazar
