otuz iki

956 Kelimeler

"Değil mi sevgilim?" "Efendim?" "Diyorum ki, bizim birbirimize olan sevgimizi anlatmaya kelimeler yetmez. Sence de öyle değil mi birtanem?" Atlas'ın sürekli ona sevgi sözcükleri ile yaklaşmamdan rahatsız olması hoşuma gidiyordu. Bu arada, planda bir değişiklik olmuştu. Atlas'ın ailesi ve benim ailem komple Atlas'ın evinde buluşmuştuk. Eliza sayesinde. Benim durmadan Atlas'a yavşamam harici bir sorunumuz yoktu. Ki bence bu sorun bile sayılmazdı. Sadece biraz fazla iticiydi. "Öyle sevgilim." Eliza ve sevgilisi bizim bu halimizi şaşkınlıkla izlerken ailelerimiz bu ilişkiye çok sevinmişti. Hatta o kadar çok sevinmişlerdi ki bir ara şirketleri birleştirmekten bahsetmişlerdi. Samimiyetlerine çok güveniyordum. "Anlatın bakalım, nasıl oldu bu iş?" Atlas'ın annesi Nejla teyze -kendisi ba

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE