Rosalyn de güldü. “En berbatından aşkım. Çocuklarımız bizden nefret ediyor.”
“Ben etmiyorum anneciğim.” dedi Mira.
Mia omuz silkti. “Yaşıyor olman ya da ölü olman önemli değil. Önemli olan kimin yanında olduğun ve karşımda olduğun belli.”
“Yanımda ol öyleyse Mia.” Rosalyn elini Mia’ya uzattı. “Eğer elimi tutarsan bu gece kimse ölmez. Yaşayan herkesi kurtarabilirsin.”
Mia babasının boynuna dolanık zinciri sertçe çekerek sıktı. “Hatırlatırım anne; Şerefinle savaş. Şerefinle öl.”
“Bana benzemenden nefret ediyorum.” Rosalyn umutsuzca baktı. “Peter. Çocuklarımı alıp gideceğim. Gerisi sana kalmış. İstersen öldür. İstersen ölmeye yalvarır hale getir. Senin seçimin sevgilim.”
Peter başını tepesinde ki maskeyi yüzüne indirdi ve kanatları zıpkın gibi havaya fırladı. Mia geriye çekilmek zorund
