Dilşan.. insan bazen dağ gibi olmak istiyor onun gibi hissiz onun gibi hiç bir şey umrunda değilmiş gibi ama ne insan dağ olabilir di nede bir dağ insan kadar acıyı çekebilir di. benim acı ile savaşım daha doğarken başladı hayat daha küçükken kundak tan benim alın yazımı siyah kalem ile yazmıştı dilim daha o gün lâl olmuştu şimdi bağırsam da duyan olmuyordu bir umut "Gurura"baktım lütfen bırak beni yemin ederim istersen buradan giderim ama bana bunu yapma ben senin karın olamam kendime bunu yapamam
"Gurur"baban seni ne diye attı önüme karım olman için oğlu ve kendi canı için kızını namusunu hiç düşmeden benim ayağımın altına attı şimdi bende seni ezeceğim burada kız kardeşim 'in mezarı şahit olsun ki senin canından can alacağım birgün rahat başını yastığa koyup güldün gün olmayacak hergü
