yazardan...
Ömer, jandarmanın ve kalabalığın arasından sıyrılıp tarlanın karanlık sınırına, mısır koçanlarının gölgesine doğru geri çekildiğinde nefesi boğazında düğümlenmişti. Zihni, Mert’in "kızı samanlığa bıraktım" cümlesiyle, yerdeki beyaz örtülü cesetlerin görüntüsü arasında gidip geliyordu. tarladan çıkıp, araçların olduğu yamaça ilerlediğinde Tam o anda, bir kamyonetin gölgesinde yankılanan o tanıdık, gaddar sesi duydu.
Salih...
Ömer, bir gölge gibi mısır tarlasında mısırların arasına sindi. Salih, iki siyah giyimli, suratları kesik izleriyle dolu adamın karşısında duruyordu. Adamların üzerinde ne jandarma üniforması vardı ne de köylü kıyafeti; bunlar şehrin karanlık dehlizlerinden getirilmiş infazcılardı.
Salih, adamların üzerine doğru bir adım attı ve aniden sinir bozucu, buz
