İşgalin park yapmak için yerle bir ettiği YUSUFİYE mezarlığı başında, dirilerini korumaya gayret ettiği gibi ölülerini de muhafaza etmek için mücadele veren Ailelere ithafımdır.
İşgal, ölünce bile işgale devam ediyor...
Ölümün bile işgalcisi bunlar...
***
Bir gün tarihin bütün seyri, baştan aşağı adaletli insanların elindeki kalemle yeniden yazılmadığı müddetçe bana ait tozlu bir sayfanın olmayacağını ve hiçbir zaman o sayfalarda adımın geçmeyeceğini tahmin etmek zor değil.
Bizim gibi adamların gömüldüğü mezar bile isimsiz olurdu. Çünkü onların, yani adalet terazisini zalimlikle yönetenlerin bize olan öfkesi o kadar diriydi ki, temiz bir mezar taşımızın olması bile kalplerine dokunurdu.
Ben de onlardan birisiydim işte.
Adı, dünyanın bütün sistemi yeniden değişmediği sürece bir kez
