Davetin sonunda eve gelmiştik. Her şey çok resmi, çok uzak gibiydi. Emir hemen özüne dönmüştü. Yatak odasına çıktık. Emir ile aramızdaki mesafe, odadaki soğuk havayı yansıtan bir duygusal boşluk gibiydi. Davet boyunca ilgiliydi ama sanki sadece fiziksel olarak yanımdaydı ama düşünceleri, hisleri bambaşkaydı.
Odaya adım atar atmaz, kapıyı kapattı. Hemen geriye döndü. Elbisenin kumaşı tenimi sıkan bir pranga gibiydi şu an benim için. Bir an önce çıkarıp duş almak ve uyumak istiyordum.
Emir bir adım attı. Sessizce, soğuk ifadesiyle bana yaklaştı. Ne düşündüğünü bilmiyordum.
Yavaşça önüme geldi, gözleri hala o derin, anlamını çözemediğim bakışlarla bana odaklanmıştı. Gözleri, tıpkı bir ok gibi kalbimi hedef alıyordu. Kollarımı savunma amacıyla göğsümde kavuşturmuştum ama o, sanki her hare
