Emir, Kenan Aydın’ın ofisine adım attığında, odadaki hava bir anda değişti. Emir’ in karanlık aurası her şeyi sardı, sessizlik bile onun gölgesinde eziliyordu. Kenan, masasının arkasında oturmuş, kendi kendine bir zafer kazanmış gibi gülümsüyordu. Ama Emir 'in yüzündeki ifade bu oyunun sonunun çok farklı olacağını haber veriyordu.
Kapıyı arkasından sertçe kapatan Emir, bir adım attı. Kenan, karşısındaki adamın ne kadar tehlikeli olduğunu biliyordu, bu sert hamle endişe etmesine neden olmuştu ama belli etmemek için yüzüne kayıtsız bir ifade takındı. Diline güveniyordu. Üstelik kızını vermişti. Koskoca Emir Sancaktar artık onun damadıydı.
"Bana yalan söyledin, Kenan." dedi Emir, sesi buz gibi ve keskin bir tondaydı. Odada yankılanan sesi, bir merminin çelik bir yüzeye çarpması kadar sertt
