İçimde onun soğukluğuna rağmen yanan bir kıvılcım vardı. Ve bu kıvılcım, her ne kadar inkar etmeye çalışsam da, büyüyordu.
Emir 'in söyledikleri zihnimde yankılanırken, dansa devam ettik. Ama bu kez adımlarımız sadece müzikle değil, aramızdaki belirsizlikle de uyum içindeydi. O gece, tüm karmaşıklığına rağmen, içimde bir şeylerin değişmeye başladığını hissettim. Ve belki de ilk kez, Emir 'in soğuk dünyasında bir yer edinebilme ihtimalim olduğunu düşündüm.
Belki... Sadece belki. Çünkü itirafına rağmen çok sıcak bir tavrı yoktu. Belki de bilmiyordu bile öyle olmayı.
İçine çekildiğimiz o sessizlik, konuşmayı denememiz gereken bir andı. Ama her zaman olduğu gibi, ne o ne de ben bu konuda bir adım atabildik. İkimizin de üzerinde taşıdığı gurur ve geçmişteki hataların gölgesi, bu sessizliği
