Yüzümde hissettiğim yumuşak dokunuşlar beni huzursuz etmişti. Burnumu kırıştırıp gözlerimi araladığımda, bir an nerede olduğumu kavrayamadım. Farkına vardığımda, üzerimdeki varlığın ne olduğunu çözmeye çalıştım.
Duman’dı.
Dudaklarımı ısırarak onun saçlarına baktım, ama sonra bir şey fark ettim.
Siktir! İç çamaşırlarımdaydım.
Bu durumu belki görmezden gelebilirdim ama şunu görmezden gelemezdim: Duman’ın sağ elinin sütyenimin üzerinden göğsümü avuçladığını ve yüzünün göğüslerimin üzerine kapanmış olduğunu. Üzerimdeki ağırlık da cabasıydı.
Biz ne ara bu hale gelmiştik hatırlamaya çalıştım.
Tabi ya! Dün gece duştan çıkınca elektrikler gitmişti ve ben karanlıktan korkardım. Bu nedenle de mızmızlanıp durduğumdan Duman bana sıkıca sarılmıştı ve o şekilde orda uyuya kalmıştık. Uyanınca da
