Bölüm: MEZAR 🥲
Yaman’ın Anlatımından... O rüyayı gördükten sonra bir anda Elvan’dan uzaklaştım. Onu görmek istemiyor değildim; sadece görünce abimin yüzünü, o kanlı bedenini gözümün önüne getiriyordum. Ondan nefret edeceğim diye yüzüne bakmıyor, onunla karşılaşmamaya çalışıyordum. Ama bilmediği bir şey vardı; ben bu iki buçuk hafta boyunca her gece saatlerce yüzünü izlemiş, uyumamıştım. Onu özlüyordum. Bu duygu neydi bilmiyorum ama gitgide ona daha da çekiliyordum. Özellikle de o gece bana sarılıp sakinleştirdiği gün, ilk kez buz tutmuş kalbimde güneş açmış, buzlarım erimişti. Ama aramızda öyle bir engel vardı ki ikimiz birbirimize deliler gibi aşık olsak da asla kavuşamayacaktık. Ne kadar aşık olsak da çektiğimiz acılar daha ağır basacak ve asla birbirimizin olamayacaktık. Bu düşünceler aklıma geldikç
- Yazar
