Ela Karan;
O gün ailecek hep birlikte vakit geçirmiştik. Bir nevi kutlama gibiydi. Hep birlikte bu şekilde oturabildiğimiz akşamlar nadirdi. O nedenle bu huzurlu akşamların değerini bilmek gerektiğini düşünüyordum.
Odamıza çıktığımızda ben gene uyuklamaya başlamıştım. Burak beni bırakıp çalışmak için ofisine geçti. Üzerine rahat bir eşofman altı giymişti. Bir adam basit bir tişört ve eşofman ile bile nasıl bu kadar yakışıklı olabilirdi ki.
Ertesi akşam küçük bir kutlama yemeğine katılacaktık. Uzun süredir kimse kutlama yapmıyor ya da davet vermiyordu ama yavaş yavaş her şey normalleşmeye başlamıştı. Biz de adamlarınızdan birisinin nikahını kutlayacaktık. Düğün yapmamışlardı ama küçük bir kutlamayı da hak ediyorlardı.
Sabah uyandığımda kendimi biraz yorgun hissediyordum. Sanırım az yed
