1 ay sonra
Yine gözlerim dolmuştu Poyraz'ı çok özlemiştim onsuz duramıyor sürekli ağlıyordum
Baran pisliği her gün uğruyor son durumu kontrol ediyordu
Zorla bana yemek yemem için baskı yapıyor bir kaç lokma ile günü bitiriyordum
Kilo kaybetmiş karnım hepten içeriye çekilmişti
Yine kapı açılınca umursamadım Baran kollarımdan tutup beni yatağa oturtunca bir şey söylemedim
Geçip koltuğa oturdu yüzüne hiç bakmıyordum
"Lanet inadın ne zaman kırılacak"
Yine aynı konu başlamıştı
"Bugün"
Yüzüne bakınca çatık kaşları normale dönüyordu
"Bugün derken?"
"İstediğini sana vereceğim ama bir şartım var"
Gözleri sevinçle parladı
"Ne istersen"
"Poyraz'ı görmek istiyorum son kez"
Kaşları yine çatılmıştı
"Bu mümkün değil başka bir şey iste"
"Ben şartımı söyledim kabul edip etmemek sana
