* * *
Yaman’ın bu alçak hareketi karşısında içimde öfke ve korkunun birleştiği yoğun bir his yükseldi. Bir an için göz göze geldik ve o soğuk, tehditkâr bakışlarında saklı olan karanlık beni daha da korkuttu. Ancak pes etmeyecektim. Tufan’ın bana olan sevgisini ve sözünü hatırladım; yalnız değildim, asla değildim.
Son bir güçle dizimi kaldırıp hızla Yaman’ın karnına vurdum. Beklemediği bu darbe karşısında sendeledi ve elini ağzımdan çekmek zorunda kaldı. Derin bir nefes alarak çığlık attım, “YARDIM EDİN!”
Sesim restoranın koridorlarında yankılandı. Yaman, yüzünde öfke dolu bir ifadeyle elini tekrar uzatmaya çalıştı, ancak dışarıdan gelen ayak seslerini duyunca durakladı. Gözleri bir anlık panikle sağa sola kaydı.
“Bunun bedelini ödeyeceksin,” diye tısladı ve hızla geri çekildi. Tuvale
