Gözlerini kapatıp Lukas'ın sıcaklığında derin bir uyku çekti. Gözlerini tekrar açtığında bu defa gökyüzü karanlığa bürünmüş, oda lambader ve baş ucundan apliklerle loş bir ortama bürünmüştü. Yerinde kıpırdamadı. Ama belindeki kollar hala yerli yerindeydi. Gerinerek bedenini esnetirken boynuna konulan öpücük ve sırtına yaslanan sert kasların varlığıyla Lukas'ı hatırladı.
-"Günaydın uykucu güzel." Hafif yan dönüp ona baktığında gözleri muzipçe parlıyordu.
-"Günaydın zorba italyan. Ama sanki gün aymak için fazla geç kaldı." Lukas camdan görünen gökyüzüne bakıp güldü.
-"Bence de. Senlik bir durum yok yani." Beren de dayanamayıp güldü.
-"Tabi canım." Lukas saçlarını yatağa doğru uzattı. İpek gibi upuzun saçları öyle güzel duruyordu ki Lukas her an onun saçlarını öpüp okşayabilirdi.
-"
