Nazlı Kocalar
Baranın kucağında sanki hep onunlaymışım gibi hissediyordum. Şuan neden odaya çıktığımızı biliyor olmak büyük bir utanç dalgasına kapılmama neden oluyordu. O kadar yavaş ve emin adımlarla yürüyordu ki, kalbim her adımda daha da hızlı atıyordu. Sanki bütün kanlar yüzüme pompalınıyor gibi bir hisle dolup taşmıştım ve bunun belli olmaması için kafamı daha fazla göğsüne yasladım. Bu hareketim ile duraksadı ve başını bana doğru eğdi “Utanma Hindistan cevizim” diyip alnıma küçük bir öpücük kondurdu.
Demesi kolaydı tabii! Aslında içimden bir ses de kendini hemen teslim ettin diyordu ama bir taraftanda Baran benim Allah katında kocamdı. Olması gereken şeyi daha fazla uzatamazdım. Onunla ayrılmayı düşünmemiştim bile, bunu her ne kadar ona birkaç kez ima etmiş olsamda. Talak hakkını
