Gülendam Kayaoğlu
“Bana dememiş inanabiliyor musun Gülendam? Bana ya bana! Hah neymiş korkmuşta bilmem neymiş. Saçmalık!” Nazlı bilmem kaçıncı serzenişinin ardından yine yastığı yüzüne kapatıp ağlamaya başladı. Ben yatakta bağdaş kurmuş dirseklerimi bacaklarıma yaslamış, başımı da ellerim arasına almış krüzünün dinmesini bekliyordum. Geldiği andan beri yaptığı tek şey bağırmak ve ağlamaktı.
Ha ama arada abimi aramak istemleri de vardı. Sonra telefonu fırlatıyor “Adi pislik!” diye bağırıyordu tekrar. Bu kız ben yokken ne yaşadı da bu hale geldi acaba? Normal değildi...tamam kızabilir veya üzülebilirdi ama şuan duygu durumu bozukluğumuydu neydi işte ondan yaşıyordu. Birkaç defa sakinleştirmek istemiştim ama öldürücü bakışlarını görünce efendice yerime oturmuştum.
Birden ağlaması durunca k
