Sabah uyandığımda gözlerimi feci bir ağrıyla açtım. Sanki her yerine bir iğne batıyormuş gibi lanet bir ağrıydı bu. Üstelik de buz kesmiş gibi üşüyordum. Dünkü olaylar aklıma gelince ister istemez kıpkırmızı kesildim, lanet olsun ki elimde değildi. Dünü ve dün olanları aklımdan silmek için elimde ne var ne yoksa verirdim ama sorun şu ki elimde hiçbir şey yoktu ve verecek tek şeyimi dün vermiştim.
Pişman olmak istiyordum ama pişmanlığım yoktu. Sanki zevkler söz konusu olunca hayatta hiç bu konuda yüzü gülmemiş olan kalbim lal kesilip her şey boyun eğecek kıvama geliyordu. Keşke böyle olmasaydı ama olmuştu. Artık keşke demek bir işe yaramayacaktı zira bunun farkındaydım.
Neredeyse yalpalayan adımlarla yavaş yavaş yataktan kalktım. güç bela dolabı açıp üstünden birkaç kıyafet çıkardığımda
