76
Gün gelir, insan,yalnızlığının zirvesinden, şöyle bir kendine bakar. Aldığı yol, önceki düşündüğünden daha basit görünür. O güne dek hayat, bazen hiç bitmeyecek kadar uzun görünüp kişiyi ürkütür ya da hiçbir şey yapamayacak kadar kısa gelip korkutur. Bu, ayak bağı olan en büyük yanılsamadır. Peşinden koştuğu şeylerin çoğu anlamsızdır artık. Hatta acır bile, kaybettiği zamana. Görmeyen gözü açılmıştır nihayetinde. İşte o an mutluluğunun kaynağını da keşfeder. Başka bir deyişle, gereksizlerin ayıklanma saati yaşanır ömründe. Aydınlanma anı. Ve anlar ki fazla bir şeye gerek yoktur, mutlu olmak için. Sırtındaki tüm yükleri atar ki bunlar, vaktinde istediğini sanıp aldandığı ıvır zıvırdır. Gereksiz yükünün anlamsızlığında, o tek önemliyi bulur ve hafifler. Yaşam çok karmaşık görünse bile,
- Yazar
