Cemal, yaka paça, bekar odasından alınıp, o çok iyi tanıdığı araca bindirildi. Aynı devasa adam direksiyondaydı ama, ondan daha korkunç iki adamı ise ilk defa görüyordu .Görünümleri benzese bile, insan diyebilmenin çok zor olduğu iki kişi .İçlerindeki tüm kırgınlık ve bunun verdiği acımasızlık yüzlerinde açıkça görülüyordu. İşleri bir türlü yolunda gitmemiş, sanki daima haksızlığı yaşamış ve bu süreç içinde acımayı kaldırıp atmışlardı, yaşamlarından. Ruhsuz bir makine gibi sadece komutları dinleyip aldıkları parayı biliyorlar. Yemek için,var olabilmek için, daha doğrusu bir yerde adam yerine konulabilmek için, kendilerince çıkar yolunu bulmuşlardı. Ansızın bir yerde kendiliğinden veya bir hasım tarafından can çıkana dek, bu yoldan ayrılamayacaklarını da çok iyi bellemişlerdi. Ce

