32.bölüm

975 Kelimeler

1 HAFTA SONRA 1 hafta geçmişti acıyla dolu geçmeyen bir hafta . her şey hala tazeydi babamı hastaneye yatırmıştık testler sonuçlar bize yol çizdiriyor tedavi için iğleşmesi için her şeyi yapıyorduk. bende hastanedeki odama yerleşmiştim koltuğu açıla bilir türdendi iş saati gele kadar odam kitliydi ben kalıyordum iş saati yaklaştığında toplayıp çalışma ortamı yaratıyordum. burdaki eşyalarım kısıtlıydı o yüzden evime gitmem gerekiyordu ama bir haftadır olduğu gibi hastaneden çıkmıyordum . kendimi işime adamıştım başka bir şeyle uğraşmıyordum dersimi almıştım benim bir hayatımın olmaması lazım dı . benim bu dünyadaki tek varlık sebebim insanları iyileştirmek , kendimi hatırladığım zaman olmuştu güldüğüm mutlu olduğum ama hayat gösterdi bana sen yaşayamazsın diye . düşüncelere dalmışken kap

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE