O sırada kapının hemen dışında, o yabancı yüzlü kadın dikiliyordu. Barlas kapıyı açıp ona "Gerekli malzemeleri hazırla, acil bir vakamız var!" emrini verdi ve kimseden onay beklemeden odadan çıktı.
******
Masal ve Maya, Barlas’ın bekleme odasındaki deri koltuğa birbirlerine sımsıkı sarılarak oturuyorlardı. Klinik, dışarıdaki hayatın telaşından kopuk, steril bir gerginlik yayıyordu. Maya hâlâ titrek hıçkırıklarla ağlıyor, başını Masal'ın omzuna dayamış, sanki birazdan gelecek haberle tüm dünyası yerle bir olacakmış gibi nefesini tutuyordu.
Köpük... O sadece bir evcil hayvan değildi. Vefat eden abisinin Maya'ya bıraktığı, en kıymetli, en canlı emanetiydi. Eğer Köpük ölürse, Maya sadece bir köpeği değil, abisinden kalan son somut bağı da kaybetmiş olacaktı. Bu kayıp, onun için asla silinme
