Haklıydım. Elbette haklıydım.
O an, Masal’ın o tehlikeli boyuttaki takıntısını, o saplantılı sevgisini asla saklamadığını düşündüm. İlk günden beri gözlerindeki o ateşi görüyordum. Bütün bu rezaleti, bütün bu aşağılanmayı kabul etmesinin tek nedeni buydu.
Masal, ellerini aletimin üzerinde, şefkat ve şehvetin tuhaf, erotik karışımı bir tutkuyla gezdirmeye başladı. Dokunuşu ne sadece şehvetliydi ne de sadece yumuşak; ikisi arasında gidip gelen, sınırları zorlayan bir dokunuştu bu.
Başını kaldırıp, gözlerindeki o yanık ifadeyle yüzüme baktı. Her kelimesi, bir isyan ve itirafın ilanıydı:
"Seni sevdiğimi, sana aşık olduğumu her fırsatta haykırdım. Sen sevilmek ne demek, gerçek bağlılık ne demek bilmediğin için bana hasta diyorsun. Ama ben buna aşk diyorum."
Bu sözler, hem midemi bulandırıy
